سلام بر حسين و اربعينش، سلام بر اربعين و زائرانش! و سلام بر اندوه هاي دل آنان كه به سوغات بر مزار كشتگان، عشق بردند و به مويه نشستند. به شوق زيارت صحن و سراي جان فزايت، اربعين شهادتت را به سوگ مي نشينيم، يا حسين

در نخستين اربعين شهادت امام حسين (ع)، جابر بن عبدالله انصاري و عطيه عوفي موفق به زيارت تربت و قبر سيد الشهدا شدند. بنا به برخي نقلها، در همان اربعين، کاروان اسراي اهل بيت (ع) دربازگشت از شام و سر راه مدينه، از کربلا گذشتند و با جابر ديدار کردند. البته برخي از مورخان نيز آن را نفي کرده و نپذيرفته اند، از جمله مرحوم محدث قمي در «منتهي الامال» دلايلي ذکر ميکند که ديدار اهل بيت از کربلا در اربعين اول نبوده است. به هر حال، تکريم اين روز و احياي خاطره غمبار عاشورا، رمز تداوم شعور عاشورايي در زمانهاي بعد بوده است.

اگر عاشورا روز «آتش» بود، اربعين روز «آب» است

اگر عاشورا روز «فراق» بود، اربعين روز «وصال» است

اگر عاشورا «افتادن» بود، اربعين «برخاستن» است

اگر عاشورا «نقطه» بود، اربعين «راه» است

اگر عاشورا«تكليف» بود، اربعين «تأكيد» است

اگر عاشورا «رفتن» بود، اربعين «بازگشتن» است

اگر عاشورا«ريزش» بود، اربعين «رويش» است

اگر عاشورا «قطره» بود، اربعين « دريا»ست