وقتی زمستان با آن همه سردی و ظلمتش خواستار گرمی و صفا می شود ،خدا اجابت می کند و آفتاب بیشتر نور می دهد.
وقتی زمین نوای دل انگیز حول حالنا الی احسن الحال را سر می دهد خدا باز هم اجابت می کند، زمین را پر از بهار می سازد، فضا را پرازعطر گلها کرده وهمه جا را از ترنم چکاوک ها لبریز می گرداند.
حالا نوبت ماست تا نجوا کنیم . آرام زمزمه کن:
یا مقلب القلوب والابصار،یا مدبراللیل والنهار ،یا محول الحول والاحوال ،حول حالناالی احسن الحال
در سکوت منتظر باش تا صدای او را بشنوی...
گوش کن صدای اجابت می آید، اراده کرده اختیار قلب هایمان را بدست بگیرد، لحظه لحظه زندگیمان را تدبیر کند و حالمان را به نیکوترین حال مبدل نماید.

صدای عشق می آید از آنسوی نهایتها

معطر می شود عالم ازاین آوای سبحانی

صدای خدا در زمان جاری شده ،صدای امام رئوف (ع) را می گویم که همان صدای زیبا ی خداست وبه مهر می گوید:
الامام الانیس الرفیق والوالد الشفیق

خدایا پس امام زمان من کجاست آن نزدیکترین دوست و مهربان تر از پدر.
مهدی کجاست تا برآستانش زانو زنیم ،تسلیم حریمش گردیم و قلب هایمان را با نام و یاد و مرامش سرشار از رویش گلهای عشق وبندگی کنیم . مهدی کجاست؟!
بازهم صدای اجابت می آید و این بار صدای مهدی (ع)، تجلی صدای خداست وبا گل واژه های عشق جواب تو را می دهد:
لو اشیاعنا وفقهم الله .....
اگر شیعیان ما که خدا توفیقشان دهد در راه ایفای پیمانی که بر عهده گرفته اند ،همدل می شدند میمنت ملاقات ما ازایشان به تاخیر نمی افتاد.
و حالا باز هم ما و نجوای اضطرارمان :

خدایا می خواهمش ؛او را به من عطا کن.و باز هم صدای اجابت او واین بار ،علی بن الحسین (ع) با صدای خدا سخن می گوید:
ومع العسر یسر،فاصبر ان العاقبة للمتقین.ثبتک الله علی ولایة من تولیت نحن وانتم فی ودیعة الله التی لا یضیع ودائعه

همراه با هر سختی آسانی است صبر کن که سر انجام از آن متقین است.خدا تو را در ولایت کسی قرار دهد که ولایتش را داری و آن را برای تو تثبیت فرماید.ما و شیعه ما گنجینه های سپرده های خدا هستیم که از بین نخواهیم رفت.

به سمت نور می خواند کسی دلهای شیدا را

به بزم عشق می خواند کسی مارا به مهمانی

مــهــدیــا
حالا که سهم ما از این دنیا انتظار است وغیبت تو شب یلدای ما و ظهورت صبح راستین مشتاقان قلبمان را حفظ فرما که شبستان ولایت توست

چراغ روشنی باید شبستان ولایت را

ومی تابد به صحن عشق آن خورشید کنعانی

حضورش نورمی بخشد تمام بزم هستی را

ز نورش می شودهرجای این عالم چراغانی

مــهــدیــا
در این بهار ارمغان انتظار را برایمان مقام معیت وهمراهی خودت قرار ده تا
1. با صبوری فرجت را به انتظار بنشینیم
2. تنها دل به تو بسپاریم وفقط به تو عشق ورزیم
3. به مهر ،نام و یادت را در جهان نشر دهیم
4. برایت دعا کنیم تا غیبت تو برایمان تبدیل به حضور شود
5. از گناه دوری کنیم تا ترک هر گناه هدیه ای باشد تقدیم به تو
6. از حریمت دفاع کنیم

مـــــــهـــــــــــدیـــــــــــا بـــــهــاریــمــــان کــــــن

عــــــــــیــــــــــــــــــــــــــــــدتان مبــــــــــــــــــــــــــــــارک  

(اصول کافی ج 1باب نادر فی فضل الامام ح 1)/.(بحار ج50 ح55)